Yandaş Medya

Son günlerde bolca telaffuz edilen “Yandaş Medya” ve doğurduğu polemik ortamı kafaları kurcalamakta.. Kim kimin yandaşı?  Nedir bu “Yandaş Medya” ?  Gelin beraber biraz kafa yoralım.

Bir basın organı iseniz, yani bir gazeteniz, derginiz, radyonuz, televizyon kanalınız veya bir web sayfanız varsa sizde bir Medyasınız.

Medyanın temel niteliği “tarafsızlık” denildiğinde benim yüzümde hafif bir tebessüm oluşuyor açıkçası. Tarafsız olacaksanız neden yazıyorsunuz? Köşe yazarlarınız neden var ? Kendinize göre “doğru olanı” savunmak, diğerine göre “yanlış olan” ise zaten bu bile bir taraflılık değilmidir?

Bir yorum, her zaman sahibinin bakış açısından dökülür kağıda, kaleme, ekrana. Yoksa yorum olmaz zaten, “salt haber” olarak kalır. Böyle bir durum gerçekliğinde, tek bir gazete, tek bir televizyon bütün topluma yetecektir.

Eğer siz bir yayın organı kuruyorsanız söyleyecek sözünüz olmalı. Aksi halde kendi kitlenizi oluşturamaz, “sadık takipçi“  edinemezsiniz.

Aynı haberi yazan bir çok gazete, haber sunumunda “yorumsuz ve tarafsız” kalabilir ancak, iç sayfalarına ilerlendiğinde yazarları tarafından  “hamurun şekillenip börek olması” gibi başkalaşıma uğrar. Ham madde bellidir fakat o böreğin kıymalı, peynirli  yada patatesli olacağına gazetenin yazar kadrosu karar verir. Böylede olmalıdır ancak bahsedilen YANDAŞLIK başka bir kavrama tekabül eder.

Belli bir gruba, oluşuma, organizasyona yakın durmak, onlar ne yaparsa doğru saymak ve takipçi kitleye bu şekilde lanse etmek YANDAŞLIKTIR. Yandaş yayıncı yakın durduğu tarafı olumsuz eleştiriler ile asla yormaz. Yaptığı her şeyi mübah sayar. Över, göklere çıkartır. Hatta bir adım öteye geçerek yanlışları bile makyajlayıp, doğru sayar.

Yandaş yayın organı karşı cephe içinde bunun tam tersi bir hareket yürütür.  Yapılan olumlu eylemleri örtbas eder veya kınar. Muhalif olduğu tarafın bardağına daima boş tarafından bakar.  (Bardağın yarısı dolu demek ile yarısı boş demek arasında ciddi farklılıklar vardır çünkü.)

Yandaşlaşan medya, zamanla kendi kabuğuna çekilmeye mahkumdur. Zira onun dillendirdiği fikri ve ideolojiyi benimseyen kitlelere hitap edeceğinden, dar bir alana sıkışıp kalır. Toplumda taraf olduğu fikir ne kadar popülerleşir ise o yayıncının pazarıda o kadar artar. Bu teoremin tam terside doğrudur. İşte bu sebepten endişelenecek bir durum yoktur. Yayın organları güvenilirliklerini yitirdiklerinde “kaybolma” sürecine girerler. Bu kaçınılmaz son ancak oynak bir politika ile yani “Rüzgar nerden eserse oraya dönerek” aşılabilir.

Peki “Yandaş Medya” olgusu yok edilebilir mi?

Elbette. Bunun için medya patronlarının sadece “medya patronu” olarak algılamak gerekir. Dünyanın hemen hemen her yerinde çeşitli alanlarda faliyet gösteren ticari gruplar, kendi medya organlarını siyasi ve ekonomik rant için kullanabilme imkanına sahiptirler. Güçlü olana yakınlık, patronlar için “daha çok iş potansiyeli” ve “daha rahat büyüme ortamı” anlamına gelebilir. Ayrıca bu mantalite, medya organlarının bekası için gerekli temel özne “GELİR” yani “Reklam“ı tetikler. Destekledikleri çevrelerden ve onların destekçilerinden bolca reklam alacaklarından, yayınlarının finansmanı da kolaylaşacaktır.

Temelde bunun önüne geçmek için: Toplum kendi içinde düşünen, araştıran, sorgulayan, hesap soran, demokrat ve güçlü bireyler yaratmalıdır.  Bu sayede yönlendirilebilen bir toplum olma riski minimalize edilecek, ve Yandaş Medya toplum üzerindeki etkisini ve vasfını kaybedecektir.

Unutulmaması gereken: “Tarafsızlık” jargonunun tam zıttı sanıldığı gibi “Yandaşlık” değildir. Elbette bir fikir savunulup, eleştirilecektir ancak bunun adı her zaman “Yandaşlık” değil, kimi zamanda “Demokratlıktır” Bu ayrımı yapabilen kitleler arasında Yandaş Medya asla tutunamayacaktır.

İlginizi Çekebilir

• QWERTY klavye nedir?